Sieciowanie w przypadku zwyrodnienia brzeżnego błon śluzowych (PMD)

Zwyrodnienie brzeżne błony naczyniowej (PMD) jest rzadką, zwyrodnieniową chorobą rogówki, która prowadzi do ścieńczenia i deformacji dolnej części rogówki. Ma pewne podobieństwa do stożka rogówki, ale różni się w kilku ważnych aspektach.

Cechy PMD

• Przerzedzenie rogówki: W PMD ścieńczenie rogówki występuje zazwyczaj w dolnym (dolnym) obszarze, często blisko granicy rogówki.
• Zmiana kształtu: To przerzedzenie prowadzi do spłaszczenia górnej rogówki i stromizny dolnej rogówki, co skutkuje charakterystycznym kształtem „kurzego skrzydła”, gdy patrzy się na topografię rogówki.
• Upośledzenie wzroku: Nieregularny kształt rogówki powoduje znaczne zniekształcenie i utratę wzroku, podobnie jak w przypadku stożka rogówki, ale wzór zniekształcenia jest inny.

Różnice między PMD a stożkiem rogówki

• Lokalizacja rozcieńczenia:
  • PMD: Przerzedzenie występuje głównie w dolnej części rogówki, w pobliżu krawędzi.
  • Stożek rogówki: Przerzedzenie jest bardziej centralne lub paracentralne i często tworzy wypukłość w kształcie stożka.
• Forma deformacji:
  • PMD: Prowadzi do spłaszczenia górnej rogówki i stromizny dolnej rogówki.
  • Stożek rogówki: Prowadzi do uogólnionej wypukłości rogówki w kształcie stożka.
• Początek i postęp:
  • PMD: Często rozwija się w późniejszym wieku i postępuje wolniej.
  • Stożek rogówki: Zwykle rozpoczyna się w okresie dojrzewania lub młodej dorosłości i może postępować szybciej.
• Diagnoza:
  • PMD: Diagnozowana na podstawie topografii rogówki i charakterystycznych wzorców deformacji rogówki wykazujących dolne przerzedzenie obwodowe.
  • Stożek rogówki: Również diagnozowany na podstawie topografii rogówki, ale wykazuje centralną lub paracentralną wypukłość w kształcie stożka.

Leczenie PMD

Crosslinking (CXL) jest sprawdzoną metodą leczenia stożka rogówki i może być również stosowany w PMD w celu stabilizacji rogówki i spowolnienia postępu choroby.

Przygotowanie i wdrożenie sieciowania za pomocą PMD

• Badanie wstępne:

Dokładne badanie rogówki za pomocą topografii rogówki i pachymetrii (pomiar grubości rogówki) jest niezbędne do określenia dokładnego zakresu i lokalizacji przerzedzenia.

• Znieczulenie:

Krople do oczu znieczulające miejscowo są stosowane w celu znieczulenia oka podczas zabiegu.

• Zarządzanie nabłonkiem:

Sieciowanie epi-off: Nabłonek (górna warstwa rogówki) jest usuwany, aby umożliwić lepszą penetrację ryboflawiny.

Epi-on Crosslinking: Nabłonek pozostaje nienaruszony. Metoda ta jest jednak rzadziej stosowana w przypadku PMD, ponieważ penetracja ryboflawiny może być mniej skuteczna.

• Zastosowanie ryboflawiny:

Ryboflawina (witamina B2) jest zakraplana na rogówkę i musi być pozostawiona na wystarczająco długi okres czasu, aby mogła wniknąć głęboko w rogówkę. Zwykle trwa to 20-30 minut.

• Promieniowanie UV:

Rogówka jest naświetlana światłem UV-A. Promieniowanie to aktywuje ryboflawinę, co prowadzi do utwardzenia włókien kolagenowych w rogówce. Naświetlanie trwa około 30 minut.

• Wnioski:

Po radioterapii stosuje się terapeutyczne soczewki kontaktowe w celu ochrony oka i wspomagania gojenia. Przepisywane są również antybiotykowe i przeciwzapalne krople do oczu.

Szczególne względy w leczeniu PMD

• Lokalizacja przerzedzenia: Ponieważ PMD zwykle dotyka dolnej części rogówki, ważne jest, aby ryboflawina równomiernie penetrowała ten obszar i aby promieniowanie UV było wystarczająco silne, aby leczyć cały dotknięty obszar.
• Grubość rogówki: W przypadku bardzo cienkich rogówek należy uważnie monitorować ich grubość, ponieważ zbyt cienka rogówka zwiększa ryzyko powikłań podczas naświetlania promieniami UV. W takich przypadkach można zastosować specjalne techniki w celu tymczasowego pogrubienia rogówki.
• Monitorowanie długoterminowe: Po usieciowaniu konieczne są regularne kontrole w celu monitorowania stabilności rogówki i wczesnego rozpoznania ewentualnych powikłań.

Alternatywne metody leczenia PMD

• Specjalne soczewki kontaktowe:

Soczewki twardówkowe: Te duże soczewki kontaktowe mostkują nieregularną rogówkę i zapewniają równą, gładką powierzchnię.

Soczewki hybrydowe: Połączenie twardego, gazoprzepuszczalnego obszaru centralnego z miękką strefą zewnętrzną dla większego komfortu.

Soczewki RGP (sztywne gazoprzepuszczalne): Twarde, gazoprzepuszczalne soczewki, które mogą zapewnić lepszą korekcję wzroku.

• Pierścienie śródrogówkowe (intacs):

Małe, półokrągłe pierścienie wszczepiane do rogówki w celu zmiany jej kształtu i stabilizacji.

• Przeszczep rogówki:

Keratoplastyka blaszkowata: Częściowy przeszczep rogówki, w którym wymieniane są tylko uszkodzone warstwy rogówki.

Penetrująca keratoplastyka: Całkowity przeszczep rogówki, w którym zastępowana jest cała rogówka.

• Fakijne soczewki wewnątrzgałkowe (PIOL):

Implanty soczewek, które są wszczepiane do oka oprócz naturalnej soczewki w celu poprawy ostrości widzenia.

• Terapeutyczne zastrzyki do oczu:

Wstrzyknięcia leków w celu zmniejszenia stanu zapalnego i poprawy stabilności rogówki.

• Fotorefrakcyjna keratektomia (PRK) pod kontrolą topografii rogówki:

Zabieg laserowy korygujący deformację rogówki i poprawiający jakość widzenia.

Te alternatywne metody mogą być stosowane w zależności od nasilenia PMD i indywidualnych potrzeb pacjenta.