Keratoconus – zatrzymanie postępu choroby

Chociaż stożkowatość rogówki jest poważną i postępującą chorobą oczu, istnieje kilka skutecznych metod spowolnienia lub zatrzymania jej progresji. Sieciowanie rogówki jest uważane za najskuteczniejszą metodę stabilizacji rogówki. Specjalistyczne soczewki kontaktowe, pierścienie śródrogówkowe i unikanie pocierania oczu są również ważnymi środkami kontroli choroby. Regularne kontrole okulistyczne mają kluczowe znaczenie dla monitorowania stanu rogówki i wdrażania odpowiednich strategii leczenia.

1. sieciowanie rogówki (CXL)

Sieciowanie rogówki jest obecnie jedyną metodą leczenia, w przypadku której udowodniono, że zatrzymuje postęp stożka rogówki. Ryboflawina (witamina B2) jest nakładana na rogówkę, a następnie naświetlana światłem UV. Proces ten wzmacnia włókna kolagenowe w rogówce i zwiększa ich stabilność. Badania wykazały, że CXL może skutecznie spowolnić lub zatrzymać postęp stożka rogówki.

2. dopasowanie specjalnych soczewek kontaktowych

Specjalistyczne soczewki kontaktowe mogą pomóc poprawić widzenie i bardziej równomiernie rozłożyć nacisk na rogówkę. Istnieją różne rodzaje soczewek kontaktowych dla stożka rogówki, w tym

• Soczewki RGP (sztywne gazoprzepuszczalne): Te sztywne, gazoprzepuszczalne soczewki zapewniają lepszą korekcję wzroku i stabilność.
• Soczewki hybrydowe: Łączą one twardy, gazoprzepuszczalny obszar centralny z miękką strefą zewnętrzną, aby zwiększyć komfort noszenia.
• Soczewki twardówkowe: Te duże soczewki znajdują się na twardówce (białej części oka) i mostkują nieregularną rogówkę, poprawiając komfort i jakość widzenia.

3. pierścienie śródrogówkowe (intacs)

W tej metodzie małe, półokrągłe pierścienie są wszczepiane w rogówkę, aby zmienić jej kształt i ustabilizować ją. Pierścienie te mogą pomóc poprawić widzenie i spowolnić postęp stożka rogówki.

4. unikanie pocierania oczu

Częste pocieranie oczu może pogorszyć stan rogówki i przyspieszyć postęp stożka rogówki. Pacjenci powinni uważać, aby nie pocierać oczu i leczyć reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do swędzenia oczu.

5. regularne badania okulistyczne

Regularne wizyty u okulisty mają kluczowe znaczenie dla monitorowania postępu stożka rogówki i, w razie potrzeby, podjęcia środków zaradczych na wczesnym etapie. Nowoczesne techniki diagnostyczne, takie jak topografia rogówki, umożliwiają precyzyjne monitorowanie kształtu i grubości rogówki.

Jak działa sieciowanie (CXL)?

• Przygotowanie: Oko jest znieczulane, a pacjent leży pod lampą UV.
• Krople ryboflawiny: Ryboflawina (witamina B2) jest zakraplana na rogówkę.
• Infiltracja: Ryboflawina przenika do rogówki i gromadzi się.
• Naświetlanie: Rogówka jest naświetlana światłem UV-A, które aktywuje ryboflawinę.
• Sieciowanie: Aktywacja ryboflawiny sieciuje i wzmacnia włókna kolagenowe w rogówce.
• Wnioski: Po napromienianiu leczenie jest zakończone, a oko jest przykryte soczewką ochronną.

Różnice między sieciowaniem epi-on i epi-off

Istnieją dwie główne metody sieciowania: epi-on i epi-off.

• Epi-off Crosslinking:
  • Nabłonek (górna warstwa rogówki) jest usuwany przed zastosowaniem ryboflawiny.
  • Usunięcie nabłonka umożliwia szybszą i głębszą penetrację ryboflawiny do rogówki.
  • Metoda ta okazała się bardzo skuteczna, ale wiąże się z wyższym ryzykiem bólu i powikłań w fazie gojenia.
• Epi-on Crosslinking:
  • W tej metodzie nabłonek pozostaje nienaruszony, a ryboflawina jest podawana przez nabłonek.
  • Epi-on jest mniej bolesny, a czas gojenia jest krótszy, ponieważ górna warstwa rogówki pozostaje nienaruszona.
  • Jednak skuteczność może być niższa, ponieważ ryboflawina może nie przenikać tak głęboko do rogówki, jak w przypadku metody epi-off.