Krótkowzroczność – czym jest krótkowzroczność?

Krótkowzroczność jest również popularnie nazywana krótkowzrocznością. Jest to forma wady wzroku, w której odległe obiekty są postrzegane nieostro. W tym artykule dowiesz się więcej o krótkowzroczności – jak się ją rozpoznaje, diagnozuje i jakie są dostępne opcje leczenia.

Objawy krótkowzroczności

W przypadku krótkowzroczności osoby nią dotknięte widzą obiekty z bliska z dużą ostrością. Nieostre widzenie jest ograniczone tylko do odległości. Pierwszymi objawami krótkowzroczności są często słabe widzenie na odległość w nocy lub regularne bóle głowy. Osoby krótkowzroczne często zauważają, że widzenie na odległość staje się coraz trudniejsze. Liczby na tablicach, litery na ścianach lub znaki i obiekty w oddali stają się coraz trudniejsze do zobaczenia. Osoby dotknięte tym problemem mają tendencję do mrużenia powiek, aby widzieć wyraźniej – zmniejsza to rozmiar źrenicy i poprawia głębię ostrości.

Inną oznaką pogłębiającej się krótkowzroczności może być to, że czytanie lub praca przy ekranie komputera są możliwe przez długi czas bez żadnych problemów, podczas gdy wszystko wydaje się rozmazane, gdy patrzy się w dal. Bez odpowiedniej pomocy wzrokowej, takiej jak okulary lub soczewki kontaktowe, może to prowadzić do znacznych ograniczeń, szczególnie w ruchu drogowym lub podczas prowadzenia samochodu. Im wcześniej krótkowzroczność zostanie zdiagnozowana u dzieci, tym większa szansa na spowolnienie jej postępu i uniknięcie poważnej krótkowzroczności w późniejszym życiu.

Czy możliwe jest jednoczesne występowanie krótkowzroczności i nadwzroczności?

Z kolei w przypadku dalekowzroczności (nadwzroczności) widzenie z bliska jest ograniczone. Możliwe jest nawet jednoczesne występowanie krótkowzroczności i dalekowzroczności . Na przykład, jedno oko może być dotknięte krótkowzrocznością, podczas gdy drugie oko jest dotknięte nadwzrocznością. Oprócz krótkowzroczności, w podeszłym wieku może również wystąpić starczowzroczność związana z wiekiem. W przeciwieństwie do tego, co często się zakłada, prezbiopia nie niweluje krótkowzroczności, ponieważ wady wzroku dotyczą różnych obszarów i mają różne przyczyny.

Czynniki ryzyka krótkowzroczności

Niektóre choroby mogą sprzyjać krótkowzroczności:

• Cukrzyca
• Zaćma
• Zespół Marfana
• Zespół Downa

Jeśli cierpisz na jedną z tych chorób lub jeśli krótkowzroczność jest powszechna w Twojej rodzinie, powinieneś skonsultować się z okulistą, jeśli wystąpią u Ciebie objawy krótkowzroczności. Oprócz wspomnianych chorób, wypadek może również spowodować uszkodzenie włókien soczewki, skutkując krótkowzrocznością.

Przyczyny krótkowzroczności

Zwykle punkt centralny znajduje się dokładnie na siatkówce – daje to ostry obraz. Jednak u osób z krótkowzrocznością punkt centralny znajduje się przed siatkówką. Promienie świetlne są ogniskowane zbyt wcześnie i rozpraszają się na siatkówce, powodując niewyraźne widzenie. Istnieją zasadniczo dwie różne przyczyny krótkowzroczności: czynniki genetyczne i czynniki środowiskowe, w szczególności dużo pracy z bliska, takiej jak intensywne czytanie lub praca przy ekranie komputera.

Krótkowzroczność osiowa

Krótkowzroczność osiowa jest najczęstszą przyczyną krótkowzroczności. W tym przypadku ognisko znajduje się przed siatkówką. Powodem tego jest zbyt długa gałka oczna. Krótkowzroczność osiowa jest dziedziczona recesywnie, ale może jej również sprzyjać przedwczesne urodzenie. Szczególnie wyraźna krótkowzroczność osiowa jest również określana jako krótkowzroczność patologiczna.

Krótkowzroczność refrakcyjna lub załamująca

Krótkowzroczność refrakcyjna występuje rzadziej. Powoduje ona nadmierną moc refrakcyjną. Może to być spowodowane przez soczewkę oka, jeśli jest ona zmętniała w wyniku zaćmy. Ponadto moc refrakcyjna może być zwiększona przez rogówkę w wyniku jej skrzywienia (np. stożka rogówki). Gałka oczna jest normalna w krótkowzroczności refrakcyjnej.

Jeśli krótkowzroczność refrakcyjna występuje tylko przez krótki czas, określa się ją mianem krótkowzroczności przejściowej. Jest to tymczasowa wada wzroku, która może być spowodowana przeciążeniem oka lub czynnikami zewnętrznymi, takimi jak przyjmowanie leków lub narkotyków.

Wpływy zewnętrzne

Oprócz dziedziczności, inne codzienne czynniki mogą sprzyjać krótkowzroczności. Obejmują one w szczególności nadmierną pracę w bliskim polu widzenia :

• Czytaj książki
• Praca na ekranie
• Korzystanie ze smartfonów

Są to czynności, w których oko skupia się wyłącznie na bliskim zakresie, co może powodować adaptację mózgu do bliskiego zakresu. Taka adaptacja mózgu może ostatecznie prowadzić do krótkowzroczności.

Rodzaje i formy krótkowzroczności

Krótkowzroczność może mieć różne nasilenie. Istnieją trzy formy krótkowzroczności:

• Krótkowzroczność prosta (myopia simplex, krótkowzroczność szkolna): Krótkowzroczność prosta jest nadal umiarkowanie wyraźna i wynosi do 6 dioptrii. Często powoduje problemy od 10. roku życia i zwykle nie postępuje od 20. roku życia.

• Łagodna postępująca krótkowzroczność: Ten typ krótkowzroczności zwykle nasila się do 30. roku życia i może osiągnąć wartość do 12 dioptrii. Jest uważana za postępującą, ale zwykle pozostaje stabilna.
• Krótkowzroczność zwyrodnieniowa (krótkowzroczność złośliwa, myopia maligna): Jeśli krótkowzroczność wzrośnie powyżej 12 dioptrii, określa się ją mianem krótkowzroczności zwyrodnieniowej. Ta postać charakteryzuje się szczególnie wysokimi wartościami dioptrii i może zwiększać ryzyko poważnych chorób oczu, takich jak zaćma lub jaskra.

Wysoka krótkowzroczność to szczególna forma krótkowzroczności, która wiąże się z dużą długością gałki ocznej i znacznie zwiększa ryzyko chorób oczu.

Konsekwencje krótkowzroczności

Krótkowzroczność może prowadzić do problemów wtórnych. Dotyczy to w szczególności pacjentów z krótkowzrocznością degeneracyjną. Możliwe problemy wtórne to

• Nadmierne rozszerzenie ściany gałki ocznej
• Zwiększone ryzyko uszkodzenia naczyniówki lub siatkówki.
• Ryzyko odwarstwienia siatkówki

W szczególności nie należy lekceważyć zwiększonego ryzyka odwarstwienia siatkówki, ponieważ może to prowadzić do ślepoty. Dlatego zaleca się, aby osoby dotknięte chorobą regularnie badały swoją siatkówkę i natychmiast konsultowały się z okulistą, jeśli wystąpią objawy (błyski światła, ograniczone pole widzenia, sadza w oku) odwarstwienia siatkówki. Odwarstwienie siatkówki jest zawsze nagłym przypadkiem okulistycznym.

Krótkowzroczność u dzieci

Krótkowzroczność to wada wzroku, w której odległe obiekty wydają się rozmazane. U dzieci w wieku od 6 do 8 lat może rozwinąć się krótkowzroczność, która często pojawia się we wczesnym dzieciństwie i może postępować w ciągu życia. W szczególności dzieci krótkowzroczne mają większe ryzyko dalszego wzrostu krótkowzroczności w młodości. Ciężka krótkowzroczność lub wysoka krótkowzroczność często występuje z powodu długiej gałki ocznej, co może zwiększać ryzyko poważnych chorób oczu, takich jak jaskra lub zaćma.

W celu spowolnienia postępu krótkowzroczności u dzieci można podjąć określone działania. Akomodacja odgrywa rolę w widzeniu z bliska, ale wiele krótkowzrocznych dzieci ma trudności z patrzeniem w dal. Kluczowe znaczenie mają regularne badania wzroku i stosowanie pomocy wzrokowych, takich jak okulary lub soczewki kontaktowe. Ponadto wykazano, że krople do oczu zawierające atropinę skutecznie spowalniają postęp krótkowzroczności u dzieci.

Diagnoza krótkowzroczności: jak się ją rozpoznaje?

W celu zdiagnozowania krótkowzroczności po przeprowadzeniu kompleksowego wywiadu lekarskiego przeprowadza się różne badania wzroku. Najważniejszym z nich jest badanie refrakcji. W ramach badania refrakcji określa się wartość korekcji, która jest niezbędna do skompensowania wady wzroku. Rozróżnia się obiektywne i subiektywne określenie refrakcji.

W obiektywnym określaniu refrakcji moc refrakcyjna oka jest automatycznie określana za pomocą refraktometru. W subiektywnym określaniu refrakcji przeprowadzane jest badanie wzroku. Pacjentowi dopasowuje się różne soczewki korekcyjne, a jednocześnie musi on rozpoznać i opisać litery i cyfry.

Opcje korekcji krótkowzroczności

Krótkowzroczność jest zmianą strukturalną w oku. Nie jest zatem możliwe wyleczenie krótkowzroczności. Istnieją jednak dwa sposoby skorygowania wady wzroku: Pomoce wzrokowe i laserowa operacja oczu.

Pomoce wzrokowe (okulary lub soczewki kontaktowe) w przypadku krótkowzroczności

Krótkowzroczność można korygować za pomocą soczewek okularowych o ujemnej mocy refrakcyjnej. W tym celu stosuje się soczewki wklęsłe, które są zakrzywione do wewnątrz o niezbędną wartość korekcji i odchylają promienie świetlne w taki sposób, że punkt ogniskowy jest kierowany z powrotem na siatkówkę oka. Skutkuje to ostrym widzeniem.

Można również stosować soczewki kontaktowe. Są one odpowiednie zarówno dla słabej, jak i silnej krótkowzroczności. Należy jednak pamiętać, że soczewki kontaktowe mogą powodować uszkodzenie rogówki, jeśli są noszone zbyt długo i mogą być źródłem infekcji. Dlatego zaleca się ostrożne stosowanie.

Laserowa operacja oczu w przypadku krótkowzroczności

Chirurgia refrakcyjna oferuje również wiele opcji chirurgicznej korekcji krótkowzroczności. Do wyboru są różne rodzaje leczenia:

• Laserowa chirurgia oka
  • Femto-LASIK 7D
  • Trans-PRK 7D
  • SmartSight
• Wszczepienie sztucznej soczewki(soczewka fakijna ICL)
• Wymiana soczewek refrakcyjnych

Powinieneś omówić z okulistą, która procedura jest dla Ciebie najbardziej obiecująca. Zaletą zabiegu chirurgicznego jest to, że na ogół nie jesteś już zależny od pomocy wzrokowych i możesz cieszyć się życiem z nowym i wyraźnym widzeniem. Ponadto, w szczególności laserowe operacje oczu charakteryzują się bardzo niskim wskaźnikiem powikłań i wysokim wskaźnikiem powodzenia .